Andy Leibbrand, 47 jaar, getrouwd, woont in Almere (nog wel), heeft een zoon van 20, werkt bij Prorail en speelt in ‘anderhalve band’. Niet iemand die je op straat tegen zou komen en waarvan je meteen denkt dat het een schrijver is. Toch heeft deze harde werker inmiddels zijn tweede boek uitgebracht: ‘De heks van Kalla’. Een goede reden voor ons, om hem eens even aan de tand te voelen.

In je boeken komt Katwijk vaak naar voren. Waarom altijd Katwijk?

‘In Katwijk ben ik opgegroeid. Daar ben ik gevormd, het was toch wel bepalend voor mijn leven. Het heeft een intensieve muziekscène die ik hier in Almere mis. Ik ben na mijn verhuizing naar Almere in Amsterdamse bands gaan spelen, maar Katwijk bleef aan mij trekken. Het tweede boek speelt zich af in Amsterdam en Katwijk, dit zijn plekken die ik goed kan beschrijven. Ik werk bij het Centraal Station in Amsterdam, daardoor ken ik de omgeving goed.’

Op je website www.andyleibbrand.nl staat in een oud interview dat het tweede boek ‘Te vuur en te zwaard’ genoemd zou worden. Waarom is dat veranderd?

‘Ik heb lang met deze naam gelopen, maar ik was er toch niet helemaal tevreden over. Het zwaard zou eerst de rode draad zijn. Later vond ik het fort onder het zand toch interessanter. Er zit veel meer mysterie omheen.’

In hoeverre is het verhaal op de waarheid gebaseerd?

‘Het Romeinse fort, Katwijk en Amsterdam zijn echte plaatsen. Ik probeer de boeken zo te schrijven dat het wel echt gebeurd zou kunnen zijn. Wat precies waar is, dat weet ik niet. Wie zal het zeggen of het echt plaatsgevonden heeft?’

Waarom ben je begonnen met schrijven?

‘Ik weet het niet precies. Een soort creatieve drang denk ik. Een atleet wil rennen en ik wilde schrijven. Ik ben begonnen met teksten voor muziek en gedichtjes. Ik ben vroeger wel begonnen met schrijven, maar ik ben toen nooit verder gekomen dan ongeveer 20 bladzijdes. Tot ongeveer zes of zeven jaar geleden. Tijdens een vakantie kwam het idee in mij op om over het lijk in een gletsjer te schrijven. Ik heb er lang over gedaan om het eerste boek te voltooien, en heb het zelfs nog een keer herschreven omdat ik de ik-persoon teveel op mijzelf vond lijken.‘

Waar haal je de inspiratie vandaan?

‘Voor het eerste boek was dat dus van het ijslijk in de Alpen. Daarna ga je op zoek naar dingen die erbij passen. Ik heb mij zeer verdiept in de Germaanse stammen die bij het Zwarte Woud geleefd hebben en heb mij daarnaast verdiept in hun magische rituelen. Bij het schrijven van een boek gebruik je beetjes van de kennis die je inmiddels vergaard hebt.’

Hoe is het wonen in Almere tot nu toe bevallen?

‘De eerste tien jaar waren leuk, de laatste vijf jaar minder. Ik heb eerst in een dorp gewoond, daarna dus in een stad. Daar is meer groei, er zijn andere mensen en veel culturen. Maar ik mis de ‘klik’ met Almere. Het voetbal hier is minder leuk, ik mis de muziekscène, de duinen en het strand. We gaan inmiddels verhuizen. Mijn vrouw en ik wilden niet naar Katwijk terug, maar wel daar in de omgeving gaan wonen. Uiteindelijk hebben we voor Leiden gekozen. Het is een prachtige omgeving en het heeft een geweldige historie met zijn forten en parken. Daarnaast is het bij de kust, iets waar we graag naartoe gaan. Leiden ligt tegen Katwijk aan.’

Deze website gaat over het jong zijn in Almere. Hoe was jouw jeugd?

‘Mijn ouders waren vrij streng, mijn vader was een militair. Daardoor werd ik juist meer rebels, vooral in de puberteit. Ik zette mij af tegen de cultuur waarin ik opgegroeid was. Zo zou ik zeker mijn kinderen niet opvoeden en dat heb ik ook niet gedaan. Mijn zoon is net als ik gek op muziek, hij is DJ.’

Wat ga je van Almere missen?

‘Ik denk de weidsheid en het groen. Leiden is anders. Almere is open, het heeft veel water en ruimte, een sterk punt van Almere. Ik heb hier geen grote vriendenkring, dus dat zal ik niet missen. Almere moet nog een eigen smaak krijgen, het is nu vooral een stad die andere steden kopieert en zich teveel spiegelt aan anderen. Zo had het kasteel van Almere hier helemaal niet hoeven komen, net als het geforceerde betaald voetbal. Moderne architectuur past bij Almere, het is een multiculturele stad en dat zijn de sterke kanten die ze moeten gebruiken.’

Je schrijft boeken, werkt, speelt in bandjes en hebt op een of andere manier ook nog tijd om te slapen. Hoe doe je dat?

‘Slaap krijg ik genoeg hoor! Ik werk vier dagen, mijn vrijdagavond is gereserveerd voor mijn band. Ik heb altijd papier bij mij om ideeën op te schrijven. Mijn vrouw werkt ’s avonds, waardoor ik dan veel tijd heb om te typen. Ik maak tijd om te schrijven, maar ik heb niet veel vastgeprikte afspraken en dat scheelt.’

Heb je nog tips voor beginnende schrijvers onder de Almeerders?

‘Je moet discipline hebben en tijd maken om te schrijven. Je moet er wat voor doen en je vooral niets aan trekken van wat anderen ervan zullen denken. Je moet creativiteit niet laten onderdrukken door anderen of door faalangst. Schrijf vanuit jezelf.‘

Kunnen we nog meer boeken verwachten?

‘Heel toevallig had ik laatst nog een idee voor boek nummer 3. Het gaat over de gevolgen van de opwarming van de aarde. Nederland loopt onder en Amsterdam wordt een soort Venetië. Hoe zou de samenleving daarmee omgaan? Katwijk wordt een soort waddeneiland. In Amsterdam ontstaat een samenleving die weet te overleven. Ik hou ervan om over occulte zaken te schrijven, dus dat zal waarschijnlijk ook weer meespelen.’

Voor meer informatie over Andy en zijn boeken, kijk op www.andyleibbrand.nl
 

© Jongerenredactie Jonginalmere.nl, juni 2009