15 mei vonden de kwartfinales van de Grote Prijs van Nederland plaats in de Meester.
Voor de spannende avond voor de bands begon, spraken JongIn Almere redacteurs Ciara en Chantal een van de genomineerde bands: Canadian Sunset.
Hoe is Canadian Sunset tot stand gekomen?
‘Daniël, Lennard en ik, we komen alledrie uit Heerden, een klein dorpje in Gelderland, en daar zijn we samen begonnen met het maken van muziek. We zijn de hele tijd een beetje aan het knoeien geweest en ik denk dat we twee jaar geleden, toen woonden we alweer in Zwolle, het weer een beetje opgepakt hebben, na een tijdje. Toen werden we wat serieuzer. Nieuwere muziek schrijven en optreden.
Erik-Jan is jaren geleden met Maurits op vakantie geweest, zo leerden ze elkaar kennen. Daarna hadden ze contact gehouden. Erik-Jan speelde eerst gitaar en is later overgestapt naar bas. Maurits belde hem toen op om een keer te komen spelen, de andere bassist was toen gestopt. Hij vond het tof, wij vonden het tof, het klikte! Zo zijn we met z’n vieren bij elkaar gekomen.’
Op jullie MySpace staat dat jullie in 2006 zijn begonnen als een driemansband. En nu, in 2010 staan jullie in de kwartfinales van de Grote Prijs van Nederland. Hoe zijn jullie hier beland?
‘Eh, ja, domweg opgeven. En hopen dat je met de liedjes die je opstuurt ook verder komt. En dat is gelukt.’
Hoe zijn jullie bij de bandnaam gekomen?
‘Die komt van mij. Ik ben nogal fan van Canada, ik ben er ook vaak geweest. Het is gewoon een heel mooi land!
We zochten gewoon een bandnaam, ik had een idee en de rest kwam niet echt met een idee. We vonden het wel interessant klinken, dus, missie geslaagd!'
Op jullie laatste EP ‘A Decietful Heart’ staat maar één nummer dat jullie al eerder live hadden gespeeld. Het lijkt me dan toch best wel een risico om dan de rest van de nummers nog nooit live gespeeld te hebben.
‘Ja dat was ook wel zo. De liedjes hebben we wel gewoon in een soort pre-productie opgenomen, we hebben er ook wel redelijk de tijd voor genomen, maar het was inderdaad wel een beetje een risico ja.
Eigenlijk moet je de EP zien als een omslagpunt voor ons, muzikaal dan, we gingen van de soft-indie-rock naar de wat stevigere muziek. Deze nummers hadden we nog nooit gespeeld omdat het voor ons eigenlijk een nieuwe fase was. Het was heel leuk om het op te nemen, omdat we vanaf dat moment de nieuwe muziek konden spelen.’
En hoe viel dat bij de fans in de smaak?
‘Dat was wisselend. We hebben niet echt fans verloren denk ik, maar ik denk dat we er ook nieuwe bij gekregen hebben. Met deze EP doen we hier aan de kwartfinales mee. Sommige mensen moesten wel even omschakelen denk ik. Over het algemeen is onze sound nog steeds hetzelfde. Je hoort wel dat het Canadian Sunset is, als je ons een beetje kent. We zijn wat harder dan eerst.’
Hoe schrijven jullie de liedjes?
‘Meestal kom ik met een met wat ideeën voor een nummer, gewoon grof, en dan komt Daniël erbij met zijn gitaarpartijen en krijgt het steeds meer vorm. In ons hoofd hebben we dan al een beetje hoe de groove, hoe de feel van het hele nummer wordt. Dan komt Lennard erbij, onze drummer, die vult het ook aan. Vaak hebben we gewoon de muziek liggen, daarna komt er tekst op.’
Waar halen jullie de inspiratie vandaan?
‘Het kan alles zijn. Uit het leven: wat we meemaken, bijvoorbeeld in relaties. Of soms, als iets je raakt, en je wilt erover schrijven, dan ga je daarmee aan de slag. We hebben één centraal punt, en dat is het leven. Je schrijft toch vanuit je eigen wereld. Ik denk dat dat in al onze teks
.JPG?1278312995581)
ten wel doorsijpelt, wie wij zijn, hoe wij in het leven staan. Ik denk dat dat heel erg tot uiting komt in onze muziek. We proberen dat echt over te brengen, dat is toch vrij essentieel in onze muziek. Wat je daarmee doet als je in de zaal staat, is aan jou.’
Doen jullie nog iets buiten de band? En hoe combineren jullie dat met elkaar?
‘We werken of studeren gewoon allemaal. Sommige banen zijn goed te combineren met muziek, dat scheelt. Met studies is het ook niet zo lastig. Daniël studeert Internationale Handel en Tale en is ook degene die zich bezig houdt met de teksten, zijn Engels is gewoon heel goed. Erik-Jan studeert Sociale Geografie, een mooi woord voor Aardrijkskunde. Hij houdt daarbij genoeg tijd over voor de band.’
De Grote Prijs van Nederland. Wie verdient die het meest en waarom?
‘Ik denk wijzelf in ieder geval niet. Er zijn mensen die werken er harder voor, die oefenen er veel harder voor en die spelen ook nog veel beter. Wij doen een beetje ons eigen ding en dat hebben we ook altijd gedaan. We zijn begonnen als vriendengroep omdat we bepaald iets willen over brengen deels, en gewoon een gevoel voor muziek hebben. En dat is wat wij doen. Maar we zijn niet de beste, niet de knapste…
Wie hem het meest van de genomideerden verdient? Liquid Landscape is wel een vette band. Net zo als die gasten van Audio Adam, die zijn ook goed. Dat wordt een zware avond. We gaan gewoon hard spelen en een leuke tijd hebben.’
Wat hopen jullie nog te bereiken met de band?
‘Veel plezier! Dat hebben we al, dat is waar. We willen nog wel een album uitbrengen, en het zou mooi zijn als we dat onder een label zouden kunnen doen. En lekker veel spelen gewoon. Gewoon op stap gaan met z’n vieren, en heel veel lol hebben. We zijn goede vrienden, dus dat maakt het allemaal extra tof. We zien het niet als hard werken, het is gewoon veel lol hebben. Het zou gaaf zijn om op grote festivals te spelen, maar de kans dat het gebeurt is misschien niet heel groot. Sommige bands zijn echt dromers, en die komen er misschien ook wel, maar wij zijn gewoon heel realistisch. Dat klinkt misschien negatief, maar wij willen gewoon muziek maken, en we willen ons daar niet voor verkopen, in tegenstelling tot sommige anderen. We willen gewoon onze muziek delen met mensen en dat lukt tot nu toe heel goed.
Verder geen concrete dromen ofzo.’
Waar luisteren jullie qua muziek zelf naar en hoe beïnvloedt dat jullie muziek?
‘De EP was heel nieuw voor ons, qua sound, we luisterden toen vooral naar Underoath, As Cities Burn, allemaal hardcore bands uit Amerika. The Almost, Chasing Victorie, Paramore, allemaal bands waar we nog naar luisteren, en dat is de muziek die we zelf ook wel maken.